Goedenavond Taetske,

Ik zou graag een QLB cd willen aanschaffen om thuis hiermee aan de slag te gaan.
Mijn spanningen (ik ben een denker, mijn gedachten blijven maar gaan) hebben zijn weerslag op mijn ademhalingspatroon. Ik adem snel kortademig.

Ik vroeg me af wat het verschil is tussen de QLB-cd Jeru Kabbal ‘The Original Version’ en jouw eigen QLB-cd ‘Open je naar dit moment’?
Welke cd adviseer jij?

Dank en groetjes,
J

---

Taetske’s antwoord

Beste J,

Voor mensen met weinig ervaring raad ik de QLB-cd ‘The Original Version’ van Jeru Kabbal aan. Op deze cd wordt de meditatie goed uitgelegd. Het is bij uitstek een starters cd, maar geeft ook alle ruimte voor diepgang. Mocht je na een poosje voor een wat intensievere willen gaan, dan kan je die andere erbij bestellen.

Ik raad je ook aan om voor je de meditatie begint een minuut of vijf je hele lichaam goed los te schudden. Dat helpt enorm om beter in je lichaam te komen.

Het geeft niets als tijdens de meditatie de gedachten door blijven gaan. Als je maar met je aandacht bij je adem bent, zitten die gedachten het meditatieproces niet in de weg.

Hartelijke groet,
Taetske

Dag Taetske

Ik had een vraagje over Quantum Light Breath.  Kan dat helpen om materiële veranderingen te brengen in je  leven?
Ik zit al een tijdje vast in een onaangename situatie en probeer een verandering teweeg te brengen door mijn gedachten te gebruiken. Werkt dat wel? Kunnen gedachten dingen teweegbrengen, zoals geld?

M

---

Taetske’s antwoord

Beste M,

Jij bent voor een groot deel de creator van je leven. Onbewuste patronen spelen daar een belangrijke rol in. De Quantum Light Breath helpt je de angsten en verlangens op te lossen die deze onbewuste patronen actief houden. Op die manier kan de QLB een veel invloed hebben. Jij verandert, waardoor je leven verandert.

Gedachten en de bijbehorende gevoelens hebben in zichzelf geen kracht of macht. Alleen als we in ze geloven (bewust of onbewust) hebben ze invloed op ons leven, omdat we er dan naar handelen.

Lieve groet en vruchtbare meditaties,
Taetske

Lieve Taetske,

Ik heb de laatste tijd steeds gedachten die erg negatief zijn. Ik denk, waarvoor ben ik al die tijd bezig geweest? Wat ben ik ermee opgeschoten?
Ik ben het pad even kwijt, wellicht helpt het om het aan iemand te zeggen.

R

---

Taetske’s antwoord

Lieve R,

Als je er in zit, zit je er in!
Gelukkig kan je er weer uit.
Het moment is nog steeds het moment.
Is je leven op dit moment in gevaar? Wat je gedachten ook zijn?
Wat geeft dit moment je?

Het onbewuste stuurt ons nu eenmaal die negatieve gedachten.
Het doet wat het gewend is te doen. De oude gewoontes zitten diep.
Wees mild en zacht. Help jezelf uit de droom.
Het gaat niet om nooit meer vallen. Het gaat om weten dat je kunt opstaan.
Dit moment is hier om je te ontvangen.

Veel liefs!
Taetske

Lieve Taetske,

De laatste maanden gebeuren er heel veel niet-D-dingen  en dat is wel heel apart om mee te maken. Maar ja, wie is D eigenlijk, that’s the question. Het is het verhaal van de generaal die eindelijk doorheeft dat de oorlog allang voorbij is. Maar dan in mijn geval dat er helemaal geen crisis is (maar ik heb wel altijd gewerkt alsof er een crisis was). Ik weet alleen niet meer zo goed hoe het verhaal van de generaal verder gaat. Zou je me dat willen laten weten?

Liefs D

---

Taetske’s antwoord

Lieve D,

Het verhaal van de generaal is een metafoor om je te helpen begrijpen dat het onbewuste nogal onthand kan raken als het begint te beseffen dat de oorlog voorbij is (en al jaren en jaren en jaren….). De generaal staat voor het onbewuste, dat zijn leven wijdt aan jou bescherming. Dat jij nu volwassen en volgroeid bent, maakt het strijdende onbewuste werkeloos. Daar staat het dan met zijn goede gedrag! Die generaal kan wel wat hulp gebruiken om dat te verwerken (dialoog, pendelen).

Dus sta er open voor dat je onbewuste na de eerste euforie (hoera! De oorlog is voorbij! We hoeven niet meer te vechten!), wel eens in een flinke dip terecht kan komen (van ‘Wat nu? Heb ik nog wel een functie? Ik weet helemaal niet hoe ik met vrede moet omgaan!’ tot ‘GVD waarom hebben ze me dat niet eerder verteld?!?!?!’). Alle stadia van rouw kunnen langskomen: ontkenning, woede, marchanderen, schuld, wanhoop en depressie.

Het onbewuste probeert (uit gewoonte) zijn taak op de oude vertrouwde manier te blijven uitoefenen. Generaals hebben daarom nogal eens de neiging om nieuwe oorlogen te creëren, of de mogelijkheid van een oorlog in ieder geval als iets reëels te zien, zodat ze aan de slag kunnen blijven.

Belangrijk is dat jij blijft zien dat het om reacties uit herinnering gaat. Blijf ruimte voor expressie geven (dialoog). Zodat het er uit kan. Het onbewuste is geen mens, het gedraagt zich alleen zo. Het is vrede, en jij bent veilig in dit moment. Dat is de bottom line. Iedere keer opnieuw zal dat rust brengen. Verheug je samen met je onbewuste om nu te kunnen ontdekken wie je werkelijk bent.

Lieve groet,
Taetske

Hoi Taetske,

Tijdens de workshop is er iets gebeurd wat niet zomaar meer weggaat. Het is de angst voor ontwaken. Mijn onbewuste gaat op de rem. Er is angst om Clarity te doen. Angst dat als ik nog verder ontspan dat … ik oplos, verdwijn, …

Liefs,
A

---

Taetske’s antwoord

Hallo A,

Het allerbelangrijkste is om helderheid te krijgen op grond van welke oude ervaring/herinnering je onbewuste gelooft te verdwijnen als je nog meer ontspant. Het enige wat je dan hoeft te doen is die omstandigheden met het Hier en Nu vergelijken om te zien of die angst reëel is of niet.

Jij noch je onbewuste weet wat ‘ontwaken’ is. Dat maakt het een perfect projectiescherm. Je staat op het punt de dingen op een nieuwe manier te kunnen gaan doen. Nieuw betekent onbekend, betekent eng. Eng, vanuit het oude perspectief van je oude relatie met het Bestaan.

Dwing jezelf en je onbewuste niet, maar help jezelf en je onbewuste om te zien dat het echt veilig is. Dat je het avontuur aan kunt gaan. Dat je zelfs fouten mag maken. Dat er speelruimte is. Allemaal nieuw. Het is zelfs geen enkel probleem om nog op de oude voet voort te gaan, hoewel het je niet veel meer te brengen heeft.

Kijk ook wat ‘ontspannen’ voor je onbewuste betekent. Misschien denk het wel dat al je spieren er dan als slappe touwtjes bijhangen en je als een voddig hoopje op de grond ligt en verder niets meer kunt…

Wat wij bedoelen met ontspannen is het laten varen van de oude irreële doodsangst, zodat je volwassen capaciteiten onbelemmerd kunnen opbloeien en je natuurlijke intelligentie, liefde en levendigheid ter beschikking komt.

Richt je nu op een realistische kijk op je relatie met het Bestaan en een meer bewuste verbinding met de simpele tastbare realiteit van het moment.

Lieve groet
Taetske

Hoi Taetske

Mijn vraag is: in de workshop in Toscane hebben we het gehad over schuld en wraak, maar ik herinner me alleen dat het kan zijn dat er sprake van is, en dat je daardoor blokkeert in ‘gelukkig’ zijn, en in het Hier en nu zijn. Bij wraak omdat je zoiets hebt van ‘ik zal je terugpakken en nooit gelukkig worden’, maar bij schuldgevoel weet ik het niet meer. Dat kwam laatst op in een intuïtieve dialoog en ik weet niet goed hoe hiermee verder te gaan. Kun je daar iets over zeggen?

Groetjes,
H

---

Taetske’s antwoord

Hallo H

Schuldig voelen is vaak een rookgordijn voor machteloos voelen. Als je schuldig bent, kan je de illusie vasthouden dat je er nog iets aan kunt doen. Dan hoef je de machteloosheid en afhankelijkheid niet te voelen, die daaronder zit en veel bedreigender is (dit alles natuurlijk voor het kind dat je vroeger was). Vandaag de dag kan nog steeds gebeuren dat iemand boos op je wordt en niets meer met je te maken wil hebben, en dat er verder niet veel is wat jij daar aan kan of wil doen. Alleen ben je nu volwassen, en heb je allerlei opties om verder te gaan met je leven die je als kind niet had.

Mocht het thema schuld nog in je dialogen opduiken dan kan je je openstellen voor de machteloosheid die daarmee bedekt wordt. Dat brengt je dan sneller bij de kern van afhankelijkheid van het kind dat je vroeger was.  En dat brengt je weer bij het inzicht dat dit oude patroon geen functie meer heeft voor wie je nu bent, waardoor het kan ontspannen en jij je kunt openen voor dit Hier en Nu.

Lieve groet,
Taetske

Lieve Taetske,

Ik heb iets ervaren dat voor mij volkomen nieuw is. Nu zou ik graag van jou horen hoe jij dat ziet.
Het innerlijk kind was tot nu toe voor mij altijd het deel van mij dat gekwetst is, zich verlaten, niet geliefd enz. voelt. Vandaag heb ik ervaren dat het ook het deel van mij is waar de verbinding met de spirituele wereld, met de oorsprong, de bron, nog helemaal aanwezig is. Het deel dat nog weet wie ik ben en waar we vandaan komen. Zie jij dat ook zo? Hoe heb jij dat ervaren? Mij helpt het enorm om op deze manier een hele andere relatie met het innerlijk kind op te bouwen. Niet alleen maar: ik ben er voor je, je hoeft niet bang meer te zijn; maar ook: ik ben nieuwsgierig naar je, jij hebt me wat te vertellen wat voor mij nieuw en super interessant is, iets waar jij meer van begrijpt dan de volwassene.
Taetske, kan je me alsjeblieft vertellen of dat allemaal bij het innerlijk kind hoort? De angsthaas, maar ook de verbinding met God?

Dank en lieve groeten, U

---

Taetske’s antwoord

Lieve U,

Het is belangrijk je ervan bewust te zijn dat er geen innerlijk kind is. Het innerlijk kind is een metafoor voor het geconditioneerde deel van ons denken dat in ons onbewuste verankerd zit en grotendeels al in de baby- en kindertijd is ontstaan. Daarom heeft het de gevoelens, de angsten en programma’s van het kind dat je vroeger was. In het lichaam voelt het als een kind omdat de ‘bio-computer’ het lichaam vanuit deze programma’s aanstuurt. In bv de intuïtieve dialoog gebruiken we dit op een positieve manier, om onze onbewuste en vaak ook onderdrukte patronen op te helderen.

De meeste kinderen zijn veel helderder en intelligenter dan volwassenen. De verbinding met het spirituele, met de oorsprong en de bron zoals jij het noemt, is nog op een heel natuurlijke manier aanwezig. Vaak geven kinderen er niet zoveel aandacht aan omdat ze al snel merken dat er geen plek voor is in de mensenwereld. Of ze merken dat er op een manier mee om wordt gegaan die onnatuurlijk en vreemd is (zoals religie). Het wordt om die reden niet verder ontwikkeld en raakt op de achtergrond. Het kan zelfs gebeuren dat het weggestopt en onderdrukt wordt omdat volwassenen negatief reageren als het kind er iets over zegt of laat zien. Maar de herinneringen zijn er natuurlijk nog! En het is prachtig en helend om daar weer mee in contact te komen.

Maar… herinneringen zijn niet de realiteit. Ook deze herinneringen niet! Toch kan het contact ermee je enorm helpen om deze kant van jou – die in iedere volwassene nog altijd aanwezig is! – wakker te roepen en terug te vinden. Die kant die ook nu op dit moment deze verbinding heeft. Niet met herinneringen of denkbeelden, maar met de werkelijkheid van dit moment.

Veel liefs, Taetske

Ik heb een vraag maar vindt het lastig om onder woorden te brengen, ga het toch proberen… Ben bezig met het “loslaten” van mijn persoonlijkheid (je persoonlijkheid is een verzameling strategieën) in combinatie met het onderzoeken van de angst voor het onbekende. Het voelt of het onbewuste daardoor enigszins ontspant maar het nog wel lastig vindt om te ondergaan wat er dan overblijft. Het voelt als ‘niets’ en ‘het helemaal niet meer weten’. Als je dan gaat naar het nu of de werkelijkheid zou dat NU mij ‘moeten’ sturen oftewel dan zou ik meegaan in de stroom. Dat vind ik lastig want ik heb ook het idee dat ik vervolgens verzand in niets doen, geen actie ondernemen e.d. Als ik niet wil acteren vanuit de film dan zou het uit iets anders moeten komen maar hoe of wat, geen idee.

Heb je suggesties?
Dank E.

---

Taetske’s antwoord

Beste E.

Zodra je over iets nadenkt, maak je gebruik van je denken, van film dus. Zodra er spanning bij komt kijken, is de kans groot dat het onbewuste ernaar kijkt vanuit een oude overlevingsstrategie (wat wij meestal de film noemen). Aan jou om te onderzoeken hoe realistisch dat is, en jezelf de ontspanning te gunnen die je toekomt. Los van wat het effect daarvan op je beslissingen en handelingen is.

Het is heel normaal dat het voelt als ‘niets’ en ‘het helemaal niet meer weten’. Als je ‘weten’ dag in dag uit, jaar in jaar uit, uit een bepaald potje is gekomen, voelt het niet meteen natuurlijk als je daar niet meer uit put. Trial and error zal je een nieuw potje geven, en je vertrouwen in het Bestaan zal je de moed (en de veiligheid) geven te experimenteren en niet te zwaar te tillen aan ‘goede of foute’ beslissingen. Verandering toestaan is nu eenmaal niet verenigbaar met vasthouden aan het bekende.

Verder gewoon doen wat je doet en observeren, onderzoeken, erin ontspannen. De sleutel zit niet in wat je doet, maar in hoe je het ziet!

Taetske

Beste Taetske,

In 1 van de antwoorden lees ik dat je adviseert de meditaties niet liggend te doen.
Zittend heb ik echter veel moeite om mijn aandacht te concentreren, ik ben dan enorm alert, geremd, snel afgeleid en word rusteloos.
Liggend kan ik me veel beter laten gaan en overgeven aan wat er gebeurt.
Alvast bedankt voor je reactie.

Groetjes,
MR

---

Taetske’s antwoord

Beste MR,

Ik zou dit overleggen met je therapeut. Als het voor jou een bepaald doel dient dan is het natuurlijk OK om het liggend te doen. Maar voor het meditatie-aspect is het beter om rechtop te zitten op een stoel of kussen, zonder leuning. Veel van onze onbewuste patronen gaan over gebrek aan steun. In meditatie open je je ervoor om, onder andere, te ontdekken dat je in het Hier en Nu gesteund bent en eigen kracht en vrijheid hebt. Met name als het onveilig was vroeger, kan dit rechtop zitten die oude onveiligheid oproepen. En dan is het inderdaad moeilijk om je te concentreren. Als je dit kunt toelaten en toch de meditatie kunt doen, dan kan er heel wat gebeuren voor je. Maar nog eens, ik zou het overleggen met je therapeut die veel beter op de hoogte is van het proces waar je in zit en je daardoor goed kan adviseren wat voor jou nu het beste is.

Succes met je verdere ontwikkeling!
Taetske